15-07-2005 Veluws edelhert nooit dood door honger (de Stentor)

Verenigingsagenda

za mei 26, 2012
Wandeling Leuvenumse Bos

do juni 07, 2012
Wandeling Nieuwe aanleg en omgeving

za juni 30, 2012
Fietstocht Nationale Park de Hoge Veluwe

za juli 14, 2012
Bijenmarkt Uddel

za juli 21, 2012
Rasteren (barbeque)

zo juli 29, 2012
Boswachtersdag Hoenderloo

wo aug 01, 2012
Sluitingsdatum kopij Het Edelhert

Recent:

Home

Dossiers

Oostvaardersplassen

15-07-2005 Veluws edelhert nooit dood door honger (de Stentor)

Dossiers - Oostvaardersplassen

vrijdag, 15 juli 2005 01:00

15 JULI 2005 - VELUWE - -Het edelhert op de Veluwe zal in tegenstelling tot zân soortgenoten in de Oostervaardersplassen, nooit sterven van de honger. Dit komt omdat er op de Veluwe het hele jaar door genoeg voedsel is in dit natuurpark.

Dat zegt Jan Paulides, bestuurslid van de Vereniging tot behoud van het Veluws hert. De Oostvaardersplassen kennen een zomerbiotoop waardoor er in de winter niets te vreten valt voor de dieren. In de afgelopen winter kwamen hier 700 dieren om door voedselgebrek.

Veluws edelhert nooit dood door honger (De Stentor - Vervolg in regiobijlage)

15 JULI 2005 - door ROEL KLEINE

VELUWE - Op de Veluwe zal een edelhert nooit doodgaan van de honger. Dat zegt Jan Paulides, bestuurslid van de Vereniging tot Behoud van het Veluws Hert (VBVH). Dit in tegenstelling tot hun soortgenoten in het natuurgebied de Oostvaardersplassen waar in de afgelopen winter maar liefst 700 dieren - edelherten, paarden en runderen - de hongerdood stierven. Daar wordt overigens het dier via natuurlijk beheer min of meer aan zijn lot overgelaten. Er wordt bijvoorbeeld niet bijgevoerd in barre tijden en evenmin kunnen de dieren naar andere voedselrijkere gebieden trekken, omdat er een hek om de Oostvaardersplassen staat.
Dat is ook het grootste verschil met de Veluwe. 'Daar is het hele jaar door voedsel voor de edelherten. En is er eens wat minder dan hebben ze de mogelijkheid om naar een ander gebied te verkassen.'
In de Oostvaardersplassen is er sprake van een zogeheten zomerbiotoop. Het voedselaanbod is dan overdadig, maar 's winters is er praktisch niets te vreten in dit natuurgebied, waar in de zomer de bomen al kaalgevreten zijn. Op de veluwe daarentegen kunnen edelherten zich nog te goed doen aan de restanten van de bosbes, heide en grassoorten. 'In de Oostvaardersplassen kennen ze dat principe niet', stelt Paulides. 'De populatie groeit, maar er is te weinig voedsel. En dat wordt gedaan in een gebied waar ook nog eens een hek omheen staat.
Staatsbosbeheer moet wel goed zorgen voor zijn dieren'. Op de Veluwe wordt, om te voorkomen dat de populatie van edelherten uit z'n voegen barst, elk jaar een bepaald percentage afgeschoten. 'Ik geef toe', licht Paulides toe, 'dat het afschieten van aanwas niet ideaal is, maar het moet wel, anders wordt de populatie te groot met alle gevolgen van dien'. Hij noemt in dat verband de schade die dan wordt aangericht aan landbouwgewassen en dieren die omkomen in het verkeer.

Momenteel zijn er op Veluwe zo'n 1800 edelherten. De doelstand is bepaald op 1300 (was 1150), zodat er 500 dieren zullen worden afgeschoten. In de Noordoost-Veluwe en het zuidoostelijk deel is het aantal herten sterk gestegen, in tegenstelling tot het noordwestelijk en zuidwestelijk deel die een daling lieten zien bij de voorjaarstelling eind april. Ook de Midden-Veluwe liet een lichte stijging van het aantal herten zien. Voor damherten is de voorjaarsstand bepaald op 350. In de Amsterdamse Waterleidingduinen leven ongeveer 1500 damherten. Ook dat aantal neemt elk jaar flink toe, omdat daar niet wordt gejaagd.