1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42

Op 24 september komt de gemeenteraad van Amsterdam bijeen om te spreken over de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD). Dit overleg is aangevraagd door de Partij voor de Dieren (PvdD). Het betreft hier geen besluitvormende vergadering maar een raadcommissie.

In 2013 heeft de gemeenteraad al een besluit genomen inzake de groeiende populatie damherten in de AWD. Er is besloten dat de populatie moet verkleinen. Daarna was het wachten op de provincie Noord Holland en de Provincie Zuid Holland om in te stemmen. Provincie Zuid-Holland heeft alleen besloten om het besluit dat Noord Holland gaat nemen te volgen. De Provincie Noord-Holland neemt de tijd. We horen dat er nog veel onderzoeken moeten worden gedaan om de Provinciale Staten te helpen met haar besluit. Alle, tot nu toe bekende rapporten wijzen in de richting van de noodzaak tot aantalsreductie.

Intussen groeit de populatie ieder jaar met tenminste 20%. Aarzelingen om in te grijpen wordt ieder jaar groter. Dit voorjaar is het aantal damherten vastgesteld op ruim 3000. Het gebied van 3400 ha bos- en duingebied trekt het niet langer. Volgend jaar kan verwacht worden dat de populatie op ruim 3600 staat als er niks wordt gedaan. Het magische aantal van één damhert per ha is dan overschreden. De struiken zijn inmiddels kaalgevreten, de schors eten ze op en de struiken overleven het daarmee niet. Het wordt dan een kale vlakte met een ieder jaar groeiende populatie. Ook het vele miljoenen kostende ecoduct is al jaren afgesloten met gaas, omdat anders de overvloed aan damherten hun geluk zouden zoeken aan de overkant. De gemeente zou er goed aan doen om aan te dringen bij de Provincie om ruimte te bieden het voorgestelde beleid uit te voeren.

Het wordt tijd dat er knopen worden doorgehakt. Inmiddels heeft D66 gevraagd om te onderzoeken of er damherten getransporteerd kunnen worden naar Bulgarije. Dat roept wel vragen op. Hoe zouden de damherten gebaat kunnen zijn hiermee? Ieder jaar weer een hertentransport naar de Balkan. Hoe gaat het met ze als ze aankomen op plaats van bestemming? Wat gebeurt er met de dieren in het nieuwe gebied? De dieren kennen daar nog geen schuilplaatsen en zullen een makkelijke prooi zijn voor de daar levende wolven. Zal de plaatselijke bevolking de schenking van het heerlijke vlees in dankbaarheid aannemen en af en toe een hertje verschalken? 'Dierenliefde' kent slachtoffers zo langzamerhand.


Standpunten VhE ingebracht in 2013

  • Wij hebben de gemeente Amsterdam geadviseerd om terug te keren naar de situatie van omstreeks 1990 waar het mogelijk was om een vrijlevende populatie van 600 damherten in de AWD te houden, zonder de kostbare, hoge hekken en met weinig schade aan verkeer en landbouw.
  • Rasters en hekken zijn er enkel en alleen voor bedoeld om schade door damherten op gevoelige percelen en wegen af te schermen (uit te rasteren) en nooit bedoeld om een schadeveroorzakende populatie dieren op te sluiten. (Creëren van een groot hertenkamp.
  •  Het nu nog steeds afgesloten ecoduct ten noorden van de AWD is bedoeld voor een veilige uitwisseling van dieren tussen natuurgebieden waardoor er een groot leefgebied kan ontstaan ook voor damherten. Het is nooit bedoeld om een overloop te creëren van een leefgebied met een niet beheerde, te grote populatie dieren naar een gebied met een beheerde populatie dieren. Ecoducten maken overleg met de aanliggende terreinbeheerders juist noodzakelijk
  • 
Wij als vereniging vinden deze situatie niet natuurlijk en dit heeft niets met een biologisch evenwicht te maken. Beide situaties zijn door de mens gecreëerd, wij kiezen duidelijk voor de beheervorm en niet voor de verhongervorm.
  • 
De laatste jaren hebben vele onderzoeken, rapporten en/of commissies de Gemeenteraad van Amsterdam geadviseerd om een vorm van beheer toe te passen en zo met de andere eigenaren/beheerders samen te werken aan het vormen van een groot natuurgebied. Op puur emotionele en principiële redenen is dit tot nu toe niet gelukt. Nog meer onderzoeken en/of rapporten betekent weer langer uitstel en meer hongerende damherten.


Ons advies:   KIES NU EINDELIJK EENS VOOR HET DAMHERT IN EEN GROOT, MOOI EN NATUURLIJK LEEFGEBIED!