1 | 2 | 3 | 4 | 5

Om iedereen kennis te kunnen laten maken met een enkele artikelen uit het tijdschrift plaatsen we er een paar. Onderstaand artikel is eerder verschenen in ons tijdschrift Het Edelhert. Dat tijdschrift krijgt u vier maal per jaar na lid worden van Vereniging het Edelhert. Dat kost slechts 25,- per jaar en dat kan hier: aanmelden als lid.

act.goudjakhals kln

De goudjakhals is al een paar keer gezien in Nederland, waarvan twee keer op de Veluwe (in 2016 en 2017), waar hij onder andere opdook op de cameravallen van het ecoductenonderzoek door onze monitoringgroep. In 2019 verscheen hij op een cameraval in Drenthe.

Op 28 en 29 oktober kwamen er meldingen uit de Ooijpolder van aangevallen schapen. Inmiddels is uit DNA-onderzoek duidelijk geworden dat hier de goudjakhals actief is geweest. Aan beide schapen zat DNA van de goudjakhals. Nadien zijn er geen sporen meer van het dier gevonden. Mogelijk is het dier doorgetrokken. Onderzoekers van het Wolvenmeldpunt van de Zoogdiervereniging zijn voornemens om in dit gebied aanvullend veldonderzoek uit te voeren. Dit in samenspraak met lokale terreinbeheerders en werkgroepen.

De DNA-analyses worden in opdracht van de Provincie gedaan door Wageningen Environmental Research omdat er mogelijk sprake is van wolvenschade. In de analyse wordt meteen ook bekeken of er sprake kan zijn van een goudjakhals, dat is gebruikelijk. In dit geval is daar een extra reden voor aangezien de goudjakhals eerder dit najaar net over de grens in Duitsland werd gemeld.

De aanvallen door deze goudjakhals betreft oudere lammeren en, volgens de dierhouder, het langzaamste schaap van de kudde. Ook een vos kan een schaap doden, maar een goudjakhals is net iets sterker. Wolven zijn weer sterker. De goudjakhals heeft op eigen kracht Nederland bereikt en is daarmee een inheemse diersoort en beschermd. De diersoort is nog niet opgenomen in de Wet Natuurbescherming, daardoor is er nog geen landelijke schaderegeling. Provincie Gelderland vindt dat schapenhouders hier niet de dupe van mogen zijn en vergoedt de schade, net als bij de wolf. Totdat er meer duidelijkheid is over hoe we omgaan met de goudjakhals zal de provincie dit blijven doen.

De goudjakhals is iets meer dan half zo groot als een wolf, ze hebben een veel kortere staart met een zwarte punt en korte benen. Daarmee is het verschil met de vos ook goed te zien, vossen hebben immers doorgaans een witte staartpunt.